mantinada.gr

Αχ και να 'μουν ο χρόνος
ν'αλλαζα μήνα σε μια μέρα
στην Αγκαλιά Σου να ερχόμουν
τη μεθεπόμενη ημέρα

Ήλιε μου βγες και δώσε μου
μια σου αχτίδα μόνο,
να πάρω θάρρος να βαστώ
του κόσμου όλο το πόνο...

Δάκρυ στα μάθια δυνατού
όντε θα δεις να τρέξει,
φεγγάρι δεύτερο να βγει
μόλις ο ήλιος φέξει...!

Ποτε μου δεν εγελασα
σε αλλουνου τον πονο..
μα στο δικο μου γελαστους
αθρωπους βλεπω μονο...

Τα βάσανα μου ΄ναι πολλά,
σαν του γιαλού την άμμο,
μα ΄φού μου τα ΄δωσε ο θεός
ίντα μπορώ να κάμω

Θέε μου γιάντα την έπεψες
στον άντρα τη γυναίκα
μόλις του πέψει μια χαρά
πίκρες του δίνει δέκα

Στον κόσμο τούτο πια που ζώ,
οι ανθρώποι εν μετριμένοι.
ειρήνη γύρο μου να δώ,
έχω καρδιά ταμένη

ΜΑΡΑΖΩΣΑ ΚΑΙ ΕΚΛΑΨΑ
ΚΑΙ ΓΕΜΙΣΑ ΤΟ ΤΟΠΟ
ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΑΠ ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΛΙΩΝΩ ΑΠ' ΤΟ ΠΟΝΟ

στο ριζικο μου ητο γραφτο
ο πονος να με θρεψει
να δοκιμαζω τσι καημους
στο κοσμο πριν τσι πεψει

TO PARELTHON KAI TO PARON
EINAI GONATISMENA
PANO ST'APOKAHDIA MOU
KAI KLAIN DISTIXISMENA