mantinada.gr

Λεβεντης είναι αυτός
που η ψυχή του κλαίει
μα το κεφάλι έχει ψηλά
και μήτε λέξη λέει

δεν είναι το πρεπώ τ ' αντρός
τα κάλη να διηγάται
αλλ' άλλοι να τα διαλαλούν
και κείνος να τ' αρνάται

Άντρας δεν είναι εκείνοσες
απού βαστεί μαχαίρι
μα που στη δύσκολη στιγμή
θα σου κρατεί το χέρι

ΑΝΤΡΑΣ ΛΟΓΑΤΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ
ΝΑ ΣΚΗΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
ΟΝΤΕ ΠΟΥΛΟΥΝ ΠΑΛΙΚΑΡΙΕΣ
ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΜΟΥΣ ΟΙ ΑΛΟΙ

Να περπατας λεβεντικα
την γη να αναντρανιζεις
Σαν το Βασιλοπουλο
παντα να ξεχωριζεις

Στο μετερίζι τσ αθρωπιάς
και στση τιμής το χρέος
εκειά θα στέκω να παντώ
κι ας είμ' ο τελευταίος

Χέρια που δεν αρπάξανε
ξένο ψωμί να φάνε
αυτά κρατούνε την τιμή
όσο βαριά και να 'ναι

ΠΑΝΤΑ Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΕΤΩ
ΜΕ ΚΟΝΤΡΑ ΤΟΝ ΑΕΡΑ
ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΠΛΩΝΩ ΤΑ ΦΤΕΡΑ
ΚΙ ΑΣ ΜΕ ΠΕΤΑΞΕΙ ΠΕΡΑ

ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΠΛΩΝΩ ΤΑ ΦΤΕΡΑ
ΣΤΗ ΜΠΟΡΑ Κ ΑΣ ΠΛΑΝΤΑΞΩ
ΠΟΤΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΔΙΑΛΕΞΑ
ΚΑΙΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ

ΕΓΩ ' ΧΩ ΔΥΝΑΤΑ ΦΤΕΡΑ
Κ ΟΣΟ Κ ΑΝ ΜΕ ΧΤΥΠΟΥΝΕ
ΟΙ ΜΠΟΡΕΣ ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΑ
ΔΕ ΜΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΕ