mantinada.gr

Αλάργο σου πολύ καιρό
το γιαγερμό προσμένω,
την αγκαλιά σου να θωρώ
και μέσα τσι να μένω.

Φυσηξε παλι ο νοτιας,
και στο βορρα με σπρωχνει.
Ζηλεψε απου´μασταν μαζι,
Κρητη μου και με διωχνει.

Μια ευχή σου δίνω συντροφιά
σα φύγεις για ταξίδι
να 'ναι μαζί η Παναγιά
συνταξιδιώτισσα ήδη...

Εσίμωσε η απόσταση
και φίλιασε τον πόνο
και κυνηγούνε τσι καρδιές
άπου αγαπιούνται μόνο

ΑΝΕ ΜΑΞΙΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕ
ΤΟ ΘΕΛΕΙ Η ΜΟΙΡΑ ΘΑ ΡΧΟΜΑΙ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΙΤΙΑ ΝΑ
ΣΑΣ ΕΠΕΖΩ ΛΥΡΑ

Κρήτη μου είσαι μακριά
και ’χει καρδιά μου πόνο,
στο στήθος νιώθω να χτυπά
από συνήθεια μόνο.

Δεν είναι ξενιτιά εκεί
που άλλη γλώσσα έχουν
Μα είναι εκεί που οντε πονείς,
γύρω δεν το κατέχουν

Έχουν ελπίδα γυρισμού
όλοι οι ξενιτεμένοι
μα ο ξένος μεσ'το σπίτι ντου
ίντα να περιμένει

Που να τη βρω τη λογική
μετά από σένα φως μου
που μ' άφηκε και σου κλουθά
στα πέρατα του κόσμου

Τση θάλασσας τα κύματα
σ' επήρανε από μένα
αυτά ξαναγιαγείρανε
μα εσύ 'μεινες στα ξένα