Ο Μανόλης Πασπαράκης ή στραβός από τα Ανώγεια έμεινε τυφλός λόγω οστρακιάς από πολύ μικρή ηλικία. Οδηγός του στη ζωή στάθηκε ο πατέρας του. Όταν ο γέρο Πασπαράκης πέθανε ο Μανόλης ζήτησε να τον πάνε στον τάφο του πατέρα του. Εκεί έβγαλε τη λύρα και με ένα μελαγχολικό σκοπό είπε:
Φεύγεις ψυχή μου τση ψυχής
γλυκιά παρηγοριά μου
που με τα μάτια σου τα δυο
φέγγαν και τα δικά μου



